انتقال پیکر متوفی به مشاهد مشرفه و شهرهای دیگر فی‌نفسه جایز بلکه در مواردی مستحب است، مشروط به این‌که موجب فساد یا تغییر در جسد و هتک حرمت میت نگردد.

تسریع در تجهیز و تدفین میت مستحب مؤکد است. با این حال، تأخیر انداختن به مدت کوتاه (چند ساعت تا یک روز) در صورتی که پیکر در سردخانه حفظ شود و تغییر نکند و رضایت اولیای دم حاصل باشد، اشکال ندارد ولی نباید عرفاً غیرمتعارف شود.

قرار دادن دو یا چند میت در یک مزار در صورتی که میان آن‌ها جداسازی شرعی (دیواره بتنی، خاک یا سنگ لحد مجزا) انجام گیرد تا جسدها روی یکدیگر بدون حائل قرار نگیرند، کاملاً جایز است.

حکاکی تصاویر نامناسب یا خلاف شئون اسلامی بر سنگ مزار جایز نیست و نقض مقررات آرامستان و تکریم حرمت قبرستان مسلمانان محسوب می‌شود. همچنین حک آیات قرآن و نام‌های متبرکه در صورتی که زیر پای رهگذران قرار گیرد و در معرض بی‌احترامی باشد، ممنوع است.

تتو چون زیر پوست است مانع نیست. اما کاشت ناخن یا مژه حائل به شمار می‌رود و باید برطرف شود؛ اگر برداشتن آن بدون عسر و حرج شدید یا هتک حرمت و آسیب به جسد ممکن نباشد، نوبت به غسل جبیره‌ای و در موارد لزوم احتیاطاً تیمم می‌رسد.

زمانی که هر سه شرط همزمان برقرار باشد:

• روح کاملاً از بدن خارج شده باشد.

• بدن میت کاملاً سرد شده باشد.

• غسل‌های سه‌گانه میت هنوز به پایان نرسیده باشد و تماس به‌صورت مستقیم (پوست به پوست یا استخوان بدون حائل) انجام گیرد.

خیر؛ لمس پیش از سرد شدن بدن غسل ندارد. البته در صورت وجود رطوبت سرایت‌کننده، موضع تماس نجس می‌شود و باید با آب تطهیر شود.

• مو: لمس موی میت یا تماس موی شخص زنده با بدن میت، غسل ندارد.

• ناخن: بنا بر احتیاط واجب، لمس ناخن میت یا لمس بدن میت با ناخن، در حکم لمس پوست است و موجب غسل می‌شود.

خیر؛ بنا بر فتوای آیت‌الله خامنه‌ای، غسل مس میت کفایت از وضو می‌کند و تا زمانی که مبطلات وضو رخ نداده باشد، خواندن نماز با آن بدون نیاز به وضوی مجدد صحیح است.